Kowno międzywojenne, a także w czasach sowieckich słynęło z mnóstwa kawiarń i restauracji. Każda z nich miała oryginalne wnętrze, takąż kartę dań i repertuar muzyczny. W mieście ukształotowała się kultura restauracyjna – pewien znak dobrobytu. Znaczna część 20 kawiarń i 16 restauracji dziś już nie istnieje.

Ówczesna prasa pisała: „Na Litwie są miasta brudne i są miasta piękne, mamy też miasta słodkie, przed którymi muszą się pochylić i słodka miłość, i słodkie pieśni, i wszystkie możliwe słodycze“.

Dzień dobry, Panie Boże,
Mojej krowie zabrakło siana,
Dałeś Adamowi Ewę,
Więc co Ci szkodzi dać mi siana. (Juozas Tysliava, 1930 r.)

Ówczesna prasa pisała: „Szaki, zdaje się, nigdy jeszcze nie miały łaźni... Co prawda, jeden obywatel podobno ma wannę, w której kąpać się można wyłącznie w poniedziałki i czwartki“ (Lietuvos žinios, 1935 r.)